[ความพยายาม] ไม่ได้มีค่ามากอย่างที่คุณคิด

ที่ผ่านมาไม่นานนี้ชีวิตผมค่อนข้างตกต่ำนิด ๆ เป็นช่วงที่ทำอะไรก็ผิดพลาดไปหมด ซื้อของมาผิดบ้าง ส่งงานแล้วโดนตีกลับบ้าน ไอ้โน่นบ้าง ไอ้นี่บ้าง นอกจากนี้ก็ยังถูกตำหนิโน่นนั่นนี่อยู่บ่อย ๆ

ความคิดที่เกิดขึ้นมาบ่อย ๆ ในช่วงนี้คือ เฮ้ยเราก็พยายามทำให้ดีอยู่นะ ไม่ใช่ว่าเราตั้งใจจะส่งขยะเข้าไปซะเมื่อไหร่ น้อยใจเลยล่ะ

จนมาเข้าใจอยู่เรื่องหนึ่งว่า ในความเป็นจริงความพยายามมันไม่ได้มีค่าอะไร ตราบใดที่ผลลัพท์มันไม่ใช่ประสพความสำเร็จ จะพยายามแค่ไหนมันก็ไม่มีใครสนใจหรอกนะ

สิ่งที่ผมกำลังจะบอก ไม่ใช่ให้คุณเลิกพยายาม กลับกันเลย เพราะความพยายามมันไม่มีค่า คุณต้องมีความพยายามให้มากเกินพอ ต้องมีมันมากพอที่จะใช้มันเป็นแรงขับเคลื่อนไปหาความสำเร็จ นี่คือสิ่งที่พวกขี้แพ้ไม่เคยเข้าใจ และผมก็เคยเป็นหนึ่งในคนพวกนั้นมาก่อน (ที่จริงผมก็ยังเป็นอยู่แหละ)

ผมเคยอ่านในหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่า อยากยิ่งใหญ่ต้องใจหิน เขียนโดย Itsuka Kadogawa ซึ่งเป็นหนังสือที่เขียนถึงเบื้องหลังความสำเร็จของคนที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น มีอยู่ตอนหนึ่งเธอเขียนว่า คนที่จะประสพความสำเร็จได้เขาจะซ่อนความพยายาม เลือกที่จะพูดว่าที่ประสพความสำเร็จได้นั้นเกิดจากพรสวรรค์ของเขา ไม่ใช่เพราะความพยายาม ทั้ง ๆ ที่จริงกว่าเขาจะประสพความสำเร็จได้นั้นเขาพยายามมามาก ผมเข้าใจว่าเพราะการแสดงออกในลักษณะนี้เป็นการสร้างคุณค่าในตัวเขาเอง และเป็นการสร้างความน่าเชื่อถือด้วย การกระทำลักษณะนี้มันต้องใช้ความพยายามสูงกว่าแค่พยายามจะทำให้ตัวเองเก่งพอที่จะทำงานให้สำเร็จลุล่วงไปได้

การพยายามซ่อนความพยายามของตัวเองคงเป็นเรื่องที่ดูจะไร้สาระ อย่างน้อยก็กับผมน่ะนะ ผมคิดว่าจุดสำคัญคือเราต้องพยายามให้มากจนถึงจุดที่เราสามารถจบภารกิจได้อย่างประสพความเร็จได้โดยไม่ต้องพยายามอะไรมากนัก นั่นหมายถึงเราได้เป็นผู้เชี่ยวชาญในงานด้านนั้นไปแล้ว และนั่นก็จะเป็นปัจจัยหนึ่งสู่ความสำเร็จในชีวิตล่ะครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.