หยุดพักผ่อน หาเวลาให้ชีวิตเสียบ้าง

ตั้งแต่วันเสาร์ ผมไปพักอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของคุณลุงที่ชะอำมาครับ เพิ่งกลับมาเมื่อวันพฤหัสนี่เอง
ที่จริงก็ไปกับแม่และพี่สาว-พี่เขย และหลานสาว แต่ว่าพวกเขากลับหมดตั้งแต่วันจันทร์ ดังนั้นตั้งแต่วันจันทร์ผมจึงอยู่ตัวคนเดียว ก็นับเป็นการพักผ่อนยาวครั้งแรกตั้งแต่เรียนจบ หรือจะมองอีกแง่นึงก็คงเป็นการพักผ่อนยาวครั้งแรกในชีวิต

พักผ่อนจากภาระหน้าที่การงาน
พักผ่อนจากภาระหน้าที่ลูกที่ดี
พักผ่อนจากภาระหน้าที่ส่วนหนึ่งของสังคม
 คือเป็นการทำอะไรตามใจตัวเองจริง ๆ เป็นครั้งแรก หลังจากที่ต้องทำตามคนโน้นคนนี้จนเราทั้งเหนื่อยทั้งท้อไปหมด การที่ได้หยุดพักบ้างมันก็ดี ได้อยู่กับตัวเอง ได้พูดคุยกับตัวเอง

ก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามที่จะเป็นตัวของตัวเอง พยายามที่จะเป็นไทจากการคาดหวังของคนรอบข้าง ซึ่งเป็นหนึ่งในเป้าหมายที่วางไว้ให้ตัวเองในปีนี้

ผมไปอยู่ในที่ที่ใช้อินเตอร์เนทได้เฉพาะบนมือถือ และ 3G แทบจะเข้าไม่ถึง อย่าว่าแต่ HSPA เลย แค่ EDGE ยังแทบไม่มี ความเร็วก็ไม่ต้องพูดถึง นั่นกลับเป็นเรื่องดีที่ทำให้ตัวเราได้ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างจริงจัง

สิ่งที่ผมทำระหว่างอยู่ที่ชะอำก็แค่ ดูวิดีโอคอนเสิร์ตที่สะสมมาเป็นแรมปี กับออกไปขับรถเล่นไปมาระหว่างชะอำ-หัวหิน

ผมขับรถทั้งทริปกว่า 850 กม. ทั้ง ๆ ที่ระยะทางจากบ้าน-ชะอำนั้นสั้นกว่า 200 กม. ก็คงบอกได้ว่าผมขับรถเยอะมากขนาดไหน

อ้อ ผมได้กลับไปทำกิจกรรมที่ผมชอบอีกอย่าง นั่นคือการว่ายน้ำ ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจะว่ายไม่ได้เรื่องเลยก็ตามทีเถอะนะ ที่บ้านพักนั่นมีสระว่ายน้ำ แต่ทั้งโครงการมีผมอยู่คนเดียว (กับบ้านสิบกว่าหลัง) ดังนั้นผมจึงแทบจะครอบครองสระว่ายน้ำที่นั่นเป็นของตัวเองเลยล่ะ

ผมได้เรียนรู้อย่างหนึ่งว่า คนเราต้องมีการพักผ่อน มีเวลาให้กับตัวเอง ทุกวันนี้เรามักจะพูดเสมอว่าเราทำงาน 8 ชม. พักผ่อน 8 ชม. และนอนหลับ 8 ชม. แต่ในความเป็นจริง เราทำงาน 8 ชม. แต่ใช้เวลาเดินทางไปทำงานไปกลับอีก 2 ชม. และพักเที่ยงอีก 1 ชม. ซึ่งส่วนใหญ่ก็อยู่กับคนที่ทำงาน นับเป็น 11 ชม.ที่เราอุทิศให้กับหน้าที่การงาน กลับมาอยู่บ้านก็ไม่ได้พักผ่อน เพราะต้องคอยดูแลคนที่บ้าน ต้องแกล้งทำตัวเป็นเด็กเพื่อให้ผู้ใหญ่ยังรู้สึกสบายใจที่จะยังอยู่กับเรา ซึ่งมันก็เป็นการทำหน้าที่ของสมาชิกครอบครัวคนหนึ่งน่ะ ก็หมดไปอีก 5 ชม.ที่เหลือก็ใช้นอน

อันที่จริงปีปีหนึ่งเรามีเวลาพักผ่อนน้อยจะตาย โดยเฉพาะกับคนที่ยังอาศัยกับครอบครัว และกับคนที่มีครอบครัวแล้วเนี่ยยิ่งน้อยใหญ่

หลาย ๆ คนมีแฟน ต้องทำตัวให้แฟนเป็นห่วง ในขณะที่อีกฝ่ายก็ต้องมานั่งเป็นห่วงไม่เป็นอันกินอันนอน สุดท้ายก็เป็นอันว่าเหนื่อยกันไปทั้งคู่

เวลาพักผ่อนของผมจริง ๆ ก็คือการออกไปนอกบ้าน ออกไปในที่ที่ผมไม่จำเป็นต้องทำตามความคาดหวังของคนอื่น และมันก็ได้ผลนะ เราก็รู้สึกมีกำลังมากขึ้น แต่ว่าการออกไปข้างนอกมันเปลืองตังค์ ทำบ่อยมากเห็นจะไม่ไหว คราวนี้ที่ทำได้เพราะว่ายืมบ้านพักเขามาใช้ แต่ว่าที่จริงก็ใช้เงินไปหลายพันเหมือนกัน กลับมานี่ก็จนกันไปข้างหนึ่ง

เท่าที่อ่านจากหนังสือจิตวิทยา เขาแนะนำว่าเราควรแยกออกไปจากพ่อแม่ ไปอยู่คนเดียวสักระยะ ก็เป็นการลดภาระของตัวเราที่จะต้องพยายามทำตัวเป็นลูกที่ดีน่ะนะ ผมเองก็เห็นด้วย แต่จะให้ไปก็คงลำบาก เพราะว่าทั้งพี่สาวพี่ชายเขาก็ไปกันหมด แล้วถ้าเราไปอีกก็คงแย่ เป็นห่วงที่บ้านเหมือนกัน

เป็นลูกคนเล็กก็แบบนี้แหละ มีอะไรก็ต้องให้พี่ ๆ เขาก่อน เราก็ลำบากตามเรื่องไป

ที่จริง หนังสือเล่มนี้บอกแม้กระทั่งว่า ผู้ชาย 70% และผู้หญิง 80% ที่อาศัยอยู่กับพ่อแม่จะไม่ได้แต่งงาน เพราะว่าเวลาที่มีอยู่ก็จะต้องไปดูแลพ่อแม่ หรือ ไปทำตัวให้เป็นคนที่พ่อแม่เป็นห่วง อย่างใดอย่างหนึ่ง

บางคนมีเพื่อนฝูงเยอะ เขาชวนอะไรก็ไม่กล้าปฎิเสธ อาทิตย์นี้ไปงานโน้น เสาร์นี้ไปงานนี้ ไปทำหน้าที่เพื่อนที่ดี ถามจริง ๆ เป็นเพื่อนที่ดีแล้วมันได้อะไรบ้าง ? ผมสงสัยในความเป็นเพื่อนของหลาย ๆ คนที่แบบคอยชักจูงคนอื่นไปในทิศทางของตัวเองตลอด นี่คือสิ่งที่เพื่อนที่ดีควรทำหรือเปล่าผมก็ไม่รู้นะ ส่วนตัวผมเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน และจะแค่ติดต่อกันนาน ๆ ครั้งเวลาที่อยากจะคุยด้วย หรือเวลาที่เขาดูมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจเราก็โทรไปคุยแสดงความเป็นห่วงบ้างก็พอละ กับเพื่อนที่ยัดเยียดสิ่งที่เขาต้องการให้เนี่ยผมว่ามันไม่คุ้มค่ากับการที่เราจะต้องสละเวลาไปทำหน้าที่เพื่อไปสนองความต้องการเขาเลย

ผมเชื่อว่าการมีเพื่อนน้อยแต่ไว้ใจได้ และติดต่อกันแค่นาน ๆ ครั้ง แต่เป็นเพื่อนที่สามารถเปิดใจคุยกันได้ ย่อมดีกว่าการมีเพื่อนมาก ๆ แต่คุยอะไรไม่ได้เลย ได้แต่สัพเพเหระไปวัน ๆ แล้วก็คอยดูดพลังชีวิตเราไปวัน ๆ แบบนี้ย่อมไม่ดี

เอาเวลาไปนั่งพักผ่อนดีกว่า ไปนั่งอยู่ในร้านกาแฟเงียบ ๆ อ่านหนังสืออยู่ในมุมของร้านย่อมดีกว่าการที่ไปดูหนัง ดูละคร ไปกินข้าว เพียงเพราะว่ามีเพื่อนอยากไปแล้วต้องการหาคนไปด้วย

ผมเองก็ยอมรับว่าผมเป็นคนที่ยัดเยียดความต้องการของตัวเองให้คนอื่นเหมือนกัน นี่ก็เป็นสิ่งที่พยายามแก้ไขอยู่

สุดท้ายก็อยากบอกแค่ว่า ลองหาเวลาพักผ่อนให้ตัวเองดู พักจากหน้าที่การงาน พักจากหน้าที่ทางสังคม พักจากการทำตัวเป็นเพื่อนที่ดี และพักจากการเป็นสมาชิกครอบครังที่ดี ดูบ้าง

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.